KLINICZNA- FIT

IMG_2490.JPG
  • nowość
Wysyłka w: 3 dni
Cena: 50,00 zł 50.00



ilość dni
* - Pole wymagane
Ocena: 0
Kod produktu: KLINICZNA-FIT

Opis

Dieta Kliniczna Fit to dieta dla osób borykających się z problemami ze zdrowiem, spersonalizowana pod jednostki chorobowe tj. cukrzyca, tarczyca oraz choroby układu pokarmowego jak również choroby autoimunologiczne.Wiele chorób wymaga specjalnego odżywiania, nie wszystkim się chce czytać i szukać, co można czego a czego nie, co powinniśmy, a czego nam nie wolno?

Wychodzimy naprzeciw takim rozterkom z nowym profilem, który zawiera min.

  • ilość posiłków w diecie 5.
  • kaloryczność 1000/1200/1500/1800/2000/2200/2500 kcal oraz powyżej 2500 kcal, dobierane indywidualnie.
  • podział makroskładników dobierany indywidualnie.
  • ilość wykluczeń w diecie dobierana indywidualnie.
  • dieta dobierana indywidualnie po konsultacji z naszym dietetykiem.
  • analiza badań lekarskich oraz uwzględnienie ich w diecie.
  • opiekun dietetyczny.
  • możliwość dokupienia pakietów suplementacyjno-ziołowych

 

 

INFO Chorobowe :

 

DNA MOCZANOWA - (podagra, skaza moczanowa, artretyzm). Dawniej określana była chorobą bogatych ludzi, najczęściej dotykającą mężczyzn w kwieciu wieku. Jest to ostre zapalenie stawów, które leczone jest za pomocą odpowiedniej diety i środków farmakologicznych. Jak radzić sobie z tą przypadłością?Dieta, oto lista produktów spożywczych :

 

PRODUKTY ZALECANE

PRODUKTY NIEWSKAZANE

MIĘSO I PRZETWORY

w ograniczonych ilościach: drób, wołowina, wieprzowina – chude części

wędliny, podroby, konserwy, galarety, wywary z mięsa i kości, dziczyzna

RYBY I OWOCE MORZA

sandacz, dorsz, mintaj, dorsz

sardynki, szproty, śledzie, owoce morza, ryby wędzone, galarety, konserwy

MLEKO I PRODUKTY MLECZNE

mleko, jogurt naturalny, kefir, maślanka, chudy lub półtłusty ser biały

tłusty ser biały, ser żółty, ser pleśniowy, ser topiony, mascarpone

TŁUSZCZE

oleje roślinne, orzechy, pestki dyni i słonecznika

smalec, słonina, masło

OWOCE

prawie wszystkie

rabarbar

WARZYWA

wszystkie

 

NAPOJE

woda źródlana, woda mineralna, kawa, herbata, herbatki ziołowe i owocowe, soki warzywne

słodzone napoje

INNE

wino, miód, dżemy – w ograniczonych ilościach

alkohol, kakao, marynaty, ostre przyprawy

 

 

Wiesz już, co jeść i pić, zmagając się z dną moczanową, teraz – jak to robić...

  • Spożywaj 4–5 posiłków w ciągu dnia, w odstępach 3–4-godzinnych.
     
  • Ostatni posiłek zjadaj 3–4 godziny przed snem – zapobiegniesz w ten sposób gromadzeniu nadmiernych ilości kwasu moczowego w nocy.
     
  • Wypijaj minimum 2 litry płynów w ciągu dnia. Staraj się pić po posiłkach i przed snem – ułatwi to wydalanie kwasu moczowego z organizmu.
     
  • Wykorzystuj sposoby obróbki termicznej niewymagające dodatku tłuszczów. Dlatego lepiej nie smażyć. Gotowanie w dużej ilości wody zmniejszy zawartość puryn w produktach.
     
  • Utrzymuj prawidłową masę ciała! Dna moczanowa częściej dotyka osoby borykające się z jej nadmiarem! Unikaj jednak gwałtownych spadków masy ciała, czyli odchudzaj się z głową, w spokojnym tempie!

 

REFLUKS ŻOŁĄDKOWY - dieta przy refluksie powinna być lekkostrawna i łagodzić objawy refluksu, takie jak zgaga, pieczenie w przełyku, puste lub kwaśne odbijanie, chrząkanie, kaszel. Jakie są zalecenia i zakazy w diecie przy refluksie? 

Dieta przy refluksie – zasady

  • nie jest potraw, które zwiększają wydzielanie soków żołądkowych;
  • jedz regularnie – małe porcje co ok. 3 godziny;
  • unikaj słodyczy;
  • rzuć palenie papierosów;
  • zrezygnuj z alkoholu (szczególnie słodkiego);
  • unikaj ostrych przypraw.

W diecie refluksowej ważne są dobre nawyki – zaleca się kwadrans przed każdym posiłkiem wypijać szklankę przegotowanej lub mineralnej wody, po posiłku należy unikać pozycji leżącej, schylania się oraz aktywności fizycznej.

Refluks żołądkowo-przełykowy a refluks gardłowo-krtaniowy

Refluks żołądkowo-przełykowy jest rodzajem refluksu występującym najczęściej, ale u pacjentów może występować również refluks gardłowo-krtaniowy, który polega na zarzucaniu kwaśnej treści z żołądka i z przełyku do krtani. Wówczas objawy może powodować nie tylko treść żołądka ale i kwasy spożywcze, które spożywamy z pokarmem. 

Jak zdiagnozować refluks i odróżnić rodzaje refluksu? Poza objawami pokarmowymi, które są podobne w przypadku każdego rodzaju refluksu, typowymi dla refluksu gardłowo-krtaniowego są dodatkowo: chrypka, pojawiający się znikąd ból gardła, ściśnięte gardło, szczekający kaszel, duszność. 

 

Refluks – co jeść?

  • potrawy z chudego drobiu,
  • gotowane wędliny,
  • warzywa gotowane (marchew, pietruszka, brokuł, cukinia, dynia, kalafior),
  • owoce mało kwaśne (banany, gruszki, brzoskwinie, mango, melon),
  • kasze,
  • płatki zbożowe,
  • pieczywo jasne i razowe,
  • chudy nabiał.

Przy refluksie należy ograniczyć pokarmy z dużą ilością tłuszczu. A zatem sery żółte, masło, śmietana, oleje roślinne powinny być spożywane w niewielkiej ilości. Tłuszcz do obiadu powinno się dawać bezpośrednio przed jego podaniem. Ograniczyć należy również tłuste gatunki mięs i wędlin, wszystko zależy oczywiście od nasilenia objawów refluksu, jakie występują. Należy przygotowywać potrawy z chudego drobiu (np. pierś z kurczaka/indyka), wśród wędlin najlepiej wybierać te gotowane, również z kurczaka lub indyka.

Przy refluksie należy ograniczyć tłuste gatunki mięs i wędlin

Warzywa są lżej strawne w postaci gotowanej, dobrze sprawdzą się: marchew, pietruszka, kalafior, brokuł, cukinia, dynia. Jeśli chodzi warzywa w postaci surowej, mogą być to sałatki lub surówki przygotowane na tarce o drobnych oczkach – chodzi o zmniejszenie ilości błonnika, który sprzyja zarzucaniu treści żołądkowej do przełyku. 

Z owoców należy wybierać te mało kwaśne – banany, dojrzałe jabłka, gruszki, brzoskwinie, melon, mango. 

Pozostaje jeszcze grupa produktów zbożowych, wśród których znajdziemy drobne kasze, płatki zbożowe, pieczywo jasne i razowe (choć tutaj należy podchodzić do nich bardzo indywidualnie, gdyż błonnik jest różnie tolerowany) oraz grupa nabiału (wybieramy chude produkty nabiałowe).

Refluks a słodycze. Czy przy refluksie można jeść słodycze?

Niestety, słodycze nie są wskazane przy refluksie żołądkowo-przełykowym. Mogą przyczyniać się do uczucia zgagi, dlatego należy ograniczyć ich ilość. Jeżeli już chcemy sięgnąć po coś słodkiego, unikajmy produktów zawierających jednocześnie cukier i tłuszcz - ciastka, ciasta przekładane kremami, wyroby czekoladowe (czekolada jest szczególnie przeciwwskazana, gdyż rozluźnia mięsień zwieracz dolny przełyku). 

Słodycze nie są wskazane przy refluksie żołądkowo-przełykowym. Mogą przyczyniać się do uczucia zgagi, dlatego należy ograniczyć ich ilość w diecie.

Lepiej sprawdzą się własnoręcznie przygotowane ciasta/muffiny z dodatkiem owoców, ze zmniejszoną ilością cukru i tłuszczu, najlepiej z dodatkiem mąki razowej. Banan jest polecany jako zmniejszający uczucie zgagi - można go używać do przygotowywania ciast, ciasteczek z płatkami owsianymi i orzechami. Można też przygotowywać owocowe koktajle/sorbety owocowe, galaretki.

Dieta o niskiej kwasowości przy refluksie

Dieta o niskiej kwasowości polega na unikaniu produktów, których pH jest niższe niż 5, a najlepiej niższe niż 7 (produkty kwaśne mają pH 1-7, obojętne ok. 7 i zasadowe 7-14). Problem w tym, że nie ma jednolitego podziału produktów na kwaśne, zasadowe i obojętne, wielu badaczy różnie klasyfikuje np. pomidory, ziemniaki czy banany. 

Dieta o niskiej kwasowości polega na unikaniu produktów, których pH jest niższe niż 5 (produkty kwaśne mają pH 1-7, obojętne ok. 7 i zasadowe 7-14)

Ostatnio podkreśla się, że znaczenie w chorobie refluksowej ma nie tylko pH produktów, ale również zawartość kwasów spożywczych, które po prostu podrażniają przełyk podczas jedzenia. Są to np. pomidory, cytrusy czy truskawki, które zawierają kwasy owocowe. Spożywane w dużej ilości doprowadzają do tzw. refluksu gardłowo-krtaniowego.

Refluks – zioła, przyprawy, składniki potraw. Które zioła i przyprawy są zalecane, a które zakazane w diecie przy refluksie?

Przy refluksie żołądkowym zalecane są takie zioła, które nie wzmagają wydzielania soków trawiennych (choć należy pamiętać, że każdy pokarm który dostaje się do żołądka w jakimś stopniu pobudza wydzielanie soków trawiennych). 

Przy refluksie żołądkowym zalecane są takie zioła, które nie wzmagają wydzielania soków trawiennych 

Zioła i przyprawy, które nie są wskazane przy refluksie: 

Zioła i przyprawy wskazane przy refluksie:

  • koperek,
  • bazylia,
  • oregano,
  • cynamon,
  • słodka papryka,
  • majeranek,
  • ziele angielskie,
  • liść laurowy.

Refluks, a nabiał. Czy kefiry i jogurty są zakazane w diecie przy refluksie?

Jogurty i kefiry nie są zakazane w diecie przy refluksie. Chudy nabiał uznaje się za pomocny w niwelowaniu objawów refluksu, dotyczy to szczególnie zgagi. Jednak należy obserwować swój organizm, jeśli po kefirze lub kwaśnym jogurcie pojawi się chrypka, szczekający kaszel czy uczucie ściśniętego gardła może to wskazywać na podrażnienie krtani czyli refluks gardłowo-krtaniowy. 

Do kwaśnych produktów należy również twaróg. Zdecydowanie unikajmy dużych ilości sera żółtego, gdyż zawiera dużo tłuszczu, co będzie sprzyjać zarzucaniu kwaśnej treści pokarmowej do przełyku.

Refluks, a picie alkoholu. Czy naprawdę nie można pić alkoholu przy refluksie?

Tak, to prawda. Alkohol zmniejsza napięcie mięśnia dolnego zwieracza przełyku, co zwiększa ryzyko zarzucania kwaśnej treści z żołądka do przełyku. Dodatkowo, piwo i wino (zarówno białe, jak i czerwone) zwiększają wydzielanie soków trawiennych, co może przyczynić się do powstania zgagi przy upośledzonym działaniu zwieracza dolnego przełyku. Obserwacje pokazują, że szczególnie wino białe może zwiększać epizody zarzucania kwaśnej treści do przełyku.

Dieta przy refluksie – jakie pieczywo najlepsze?

Pieczywo jest kontrowersyjnym tematem w refluksie. 

Z jednej strony chcemy odciążyć żołądek przez potrawy lekkostrawne z niewielką ilością tłuszczu i błonnika. A zatem powinniśmy również unikać pieczywa pełnoziarnistego i jeść pieczywo jasne. Tym bardziej, że niektóre badania pokazują, że błonnik pokarmowy sprzyja powstawaniu zgagi.

Niektóre badania pokazują, że błonnik pokarmowy sprzyja powstawaniu zgagi

Z drugiej jednak strony, jeśli nie mamy problemów z żołądkiem to powinniśmy dostarczać w diecie błonnika, który wpływa pozytywnie na wypróżnianie, i zwiększa uczucie sytości po posiłku. Pieczywo jest więc kwestią indywidualną, można spróbować pieczywa graham lub razowego. Jeśli jednak będzie nasilać objawy, należy sięgnąć po pieczywo jasne.

Woda i mleko na refluks – prawda czy mit?

To prawda, że ciepła woda (nie gorąca) oraz mleko pomagają oczyścić przełyk, jeśli już dostała się do niego kwaśna treść z żołądka. Dodatkowo mleko ma odczyn obojętny, a więc delikatnie „neutralizuje nadmiar kwasu w żołądku”. Jeśli chodzi o wodę, należy wybierać tą wysoko zmineralizowaną, o wysokiej zawartości wapnia i magnezu, które mają zdolności zobojętniające.

 

NADCZYNNOŚĆ/NIEDOCZYNNOŚĆ - Choroby tarczycy to najczęściej niedoczynność tarczycy (np. choroba Hashimoto, stan po operacji tarczycy) lub nadczynność tarczycy (np. choroba Gravesa-Basedowa, wole guzkowe toksyczne). By uniknąć powikłań choroby, koniecznie należy wdrożyć wczesne leczenie.

 Najważniejsze jednostki chorobowe wywodzące się z tarczycy to niedoczynność i nadczynność tarczycy. Ponieważ jest to narząd wewnątrzwydzielniczy, może on w stanie patologii wytwarzać zbyt mało lub zbyt dużo hormonów. Ponadto tarczyca, jak każdy narząd w organizmie, może ulec zmianom zapalnym oraz narażona jest na rozwój nowotworów. Chorób tarczycy mogą być diagnozowane w każdym wieku – u dzieci, dorosłych i seniorów.

 Choroby tarczycy – rodzaje

 Najważniejszy podział chorób tarczycy to: 

 Bez względu na przyczynę, choroby tarczycy dają zazwyczaj bardzo charakterystyczne objawy. Aby wykryć zaburzenia w zakresie funkcjonowania tarczycy, należy wykonać badanie poziomu TSH, czyli hormonu tyreotropowego przysadki mózgowej, stymulującego tarczycę do produkcji hormonów. Dopiero w drugiej kolejności wykonuje się poziom hormonów wydzielanych przez tarczycę, ponieważ w przypadku subklinicznej niedoczynności lub nadczynności poziom TSH będzie nieprawidłowy przy hormonach tarczycy utrzymujących się w normie. W diagnostyce i różnicowaniu chorób tarczycy konieczne jest również badanie poziomu swoistych przeciwciał przeciwko komórkom tarczycy, jak również badania obrazowe, przede wszystkim ultrasonografia (USG). 

 Choroby tarczycy – niedoczynność tarczycy

 Niedoczynność tarczycy polega na tym, że dochodzi do niedoboru hormonów tarczycy. Może być pierwotna, czyli wynikać z patologii samej tarczycy, jak i wtórna do chorób przysadki mózgowej, która nie może produkować wtedy TSH. W pierwotnej niedoczynności tarczycy poziom TSH jest zazwyczaj podwyższony, ponieważ stara się stymulować niewydolną tarczycę. Najpowszechniejszą, szczególnie u kobiet, postacią niedoczynności tarczycy jest choroba Hashimoto, czyli choroba na tle autoimmunologicznym. Przyczyną niedoczynności są więc przeciwciała skierowane przeciwko komórkom tarczycy (anty-TPO). 

 Objawy niedoczynności tarczycy

  • senność,
  • zaparcia,
  • permanentne zmęczenie,
  • problemy z zajściem w ciążę,
  • zaburzenia miesiączkowania,
  • przyrost masy ciała,
  • sucha skóra,
  • nietolerancja zimna.

Leczenie niedoczynności tarczycy polega na suplementacji hormonów.

Nadczynność tarczycy jako jedna z chorób tarczycy

 Nadczynność tarczycy również stanowi istotny problem kliniczny, szczególnie że trudniej się ją leczy niż niedoczynność. Tu również przyczyną staje się proces autoimmunologiczny, określany mianem choroby Gravesa-Basedowa. Do innych przyczyn zalicza się np. guzki nadczynne w tarczycy. 

Objawy nadczynności tarczycy to przede wszystkim

  • nietolerancja ciepła,
  • spadek masy ciała mimo braku diety,
  • nadmierna potliwość,
  • drżenia rąk,
  • pobudzenie nerwowe,
  • wytrzeszcz oczu,
  • przyspieszona akcja serca.

 

 

Cukrzyca - jest chorobą metaboliczną, czyli dotyczącą przemiany materii. U osób z cukrzycą typu 2. z powodu insulinooporności zaburzona jest gospodarka węglowodanowa. Dlatego pacjenci muszą zawracać baczną uwagę na ilość i jakość węglowodanów (czyli cukrów) w diecie, bo mają one bezpośrednie przełożenie na poziom cukru we krwi. Upraszczając – jedzenie zbyt dużych ilości węglowodanów będzie prowadziło do hiperglikemii. Ale węglowodany to nie jedyny składnik pokarmów, na który należy zwracać uwagę, a glikemia to nie jedyny parametr, który określa skuteczność leczenia w cukrzycy typu 2. 

Podejście do kwestii żywienia w cukrzycy zmieniało się na przestrzeni czasu. Kiedy jeszcze nie było wiadomo, jakie są powody cukrzycy i dokładne mechanizmy jej powstawania promowano diety, które bardziej szkodziły niż pomagały, jak np. spożywanie dużej ilości węglowodanów, żeby uzupełnić niedobory cukru, które organizm tracił z moczem. Kiedy dokładnie poznano charakter cukrzycy stało się jasne, że węglowodany są tym składnikiem pokarmowym, na który trzeba zwracać największą uwagę. Bo to one bezpośrednio prowadzą do hiperglikemii, głównego „problemu” w cukrzycy. Obecnie uważa się, że dieta diabetyków nie powinna odbiegać od zasad zdrowego odzywania się ludzi bez cukrzycy – należy jeść regularnie i różnorodnie, raczej mniejsze porcje a częściej (żeby uniknąć dużych przerw między posiłkami), posiłki powinny być urozmaicone i bogate w błonnik. 

Znaczenie diety w cukrzycy typu 2

Każdy pacjent z cukrzycą typu 2 powinien zwracać uwagę na to, co je, jednak nie u każdego odpowiednia dieta pełni taką samą rolę w regulacji poziomu cukru we krwi. Na początkowym etapie rozwoju cukrzycy typu 2. do ustabilizowania glikemii często wystarcza zmiana sposobu odżywiania się oraz zwiększenie aktywności fizycznej. Jest to tzw. terapia behawioralna, czyli leczenie polegające na modyfikacji stylu życia. Dla diabetyków stosujących terapią behawioralną dieta i aktywność mają kluczowe znaczenie, bo nie mają żadnych innych „narzędzi” do obniżania poziomu cukru. 

Kiedy leczenie dietą i aktywnością fizyczną staje się nieskuteczne, pacjent zaczyna przyjmować leki. Lekiem tzw. pierwszego rzutu w cukrzycy typu 2. jest metformina (która zwiększa wrażliwość tkanek na działanie insuliny), do której z czasem dołączają leki o innych mechanizmach działanie: pochodne sulfonylomocznika, leki inkretynowe, flozyny. Kiedy łączenie różnych preparatów o różnych mechanizmach działania staje się nieskuteczne, wówczas do leczenia wprowadzana jest insulina – najpierw tylko bazowa, z czasem insulina do posiłków. Na etapie leczenia farmakologicznego, kiedy to doustne leki hipoglikemizujące regulują glikemię, dieta nadal jest bardzo ważna. Dawki leków są stałe, dostosowane do zdrowej diety o umiarkowanej podaży węglowodanów. Jeśli pacjent przyjmuje leki, ale nie stosuje diety, nie będą one działy skutecznie (chory będzie doświadczał hiperglikemii). Innymi słowy, leki wystarczają, gdy pacjent trzyma dietę, ale przestają spełniać swoją rolę, kiedy pacjent tego nie robi. 

Na etapie insulinoterapii w cukrzycy typu 2. to od dawki insuliny zależy poziom cukru we krwi. Rolą zdrowego odżywiania na tym etapie jest przede wszystkim utrzymywanie prawidłowej masy ciała lub jej redukcja, jeśli pacjent ma nadwagę lub jest otyły. 

Cel – glikemia i masa ciała 

W cukrzycy typu 2. podstawowym celem terapii jest utrzymanie optymalnej kontroli metabolicznej choroby, redukcja nadmiaru masy ciała i utrzymanie pożądanej masy ciała chorego – podkreśla Polskie Towarzystwo Diabetologiczne, a jak wiadomo nadmierna masa ciała dotyczy zdecydowanej większości pacjentów z cukrzycą typu 2. Dlatego zdrowy sposób odżywiania dla pacjenta z cukrzycą typu 2 musi uwzględniać całkowitą kaloryczność diety, dostosowaną do wieku, aktualnej masy ciała oraz aktywności fizycznej diabetyka. 

Redukcja masy ciała u pacjentów z cukrzycą typu 2. powinna być powolna ale systematyczna (0,5-1 kg na tydzień). Wyniki badań potwierdzają, że zmniejszenie masy ciała o co najmniej 5% w porównaniu z masą wyjściową przynosi wymierną poprawę kontroli glikemii. 

Węglowodany, białko i tłuszcze w diecie cukrzycowej 

Głównym źródłem energii dla diabetyków są węglowodany, powinny one pokrywać około 45 proc. zapotrzebowania kalorycznego. Wyższa podaż węglowodanów (do 60 proc.) możliwa jest u pacjentów wykazujących dużą aktywność fizyczną oraz wówczas, gdy spożywane węglowodany są bogate w błonnik.  Najlepszym źródłem węglowodanów dla pacjentów z cukrzycą są pełnoziarniste produkty zbożowe o niskim indeksie glikemicznym (kasze, pieczywo razowe, makaron pełnoziarnisty). Do minimum należy natomiast ograniczyć spożywanie cukrów prostych, jedno i dwucukrów (miód, owoce, soki owocowe, mleko). 

Udział tłuszczów w diecie diabetyka powinien być taki jak u ludzi zdrowych i może wahać się w przedziale 25-40 proc. kaloryczności diety, przy czym należy zwracać uwagę n rodzaj spożywanego tłuszczu. Tłuszcze nasycone (pochodzenia zwierzęcego) powinny stanowić mniej niż 10 proc. wartości energetycznej diety tłuszcze jednonienasycone powinny zapewnić do 20 proc. wartości energetycznej diety; tłuszcze wielonienasycone powinny stanowić około 6–10 proc.  wartości energetycznej diety. 

U większości chorych na cukrzycę, podobnie jak w populacji ogólnej, udział energii pochodzącej z białka w diecie powinien wynosić 15–20 proc. (ok. 1–1,5 g/kg mc./d). U chorych na cukrzycę typu 2 z nadmierną masą ciała dieta o obniżonej kaloryczności może zawierać nawet 20–30 proc. białka. 

Co jeść przy cukrzycy?

Pacjenci z cukrzycą typu 2. powinni zjadać 5 posiłków dziennie (śniadanie, 2 śniadanie, obiad, podwieczorek i kolacja), a przerwy pomiędzy nimi nie powinny być dłuższe niż 3 godziny. Organizm znacznie lepiej radzi sobie z gospodarką cukrową, jeśli węglowodany są mu dostarczane regularnie, ale w niewielkich odstępach czasu. I dla glikemii, i masy ciała znacznie korzystniej jest zjeść obiad, podwieczorek i kolację zamiast jednej dużej obiadokolacji. Pięć posiłków, które łącznie nie powinny przekraczać zalecanej dla danego chorego liczby kalorii na dobę oznacza zwykle, że są one niewielkie, Takim posiłkiem, a nie „nic nie znaczącą przekąską” będzie zatem mały jogurt naturalny i 5 truskawek, który z powodzeniem można zjeść w ramach 2 śniadania. 

Bardzo ważna jest różnorodność diety i poszczególnych dań. Należy  przede wszystkim unikać posiłków zawierających wyłącznie węglowodany. Cukry nawet złożone, ale spożywane „solo” wchłaniają się znacznie szybciej, niż te same cukry w obecności tłuszczu i białka. Dlatego posiłki złożone wolniej podnoszą poziom cukru we krwi.

Prostą zasadą, o której warto pamiętać to: warzywa do każdego posiłku. Warzywa w znakomitej większości są niskokaloryczne i mają niski indeks glikemiczny, a jednocześnie są bogate w błonnik, którego w diecie diabetyka nie powinno zabraknąć. Zdrowym podwieczorkiem dla diabetyka będzie szklanka soku z warzyw z pieczywem chrupkim, a zdrową kolacją duszone warzywa z niewielką ilością kaszy pęczak. Poza sezonem na świeże warzywa warto nauczyć się przyrządzać mrożonki, których w sklepach nie brakuje, a wcale nie są one produktem niepełnowartościowym. Wręcz przeciwnie, mrożenie to najzdrowsza metoda konserwowania żywności. Różnorodne mieszanki lub warzywa solo warto ugotować lub udusić w niewielkiej ilości tłuszczu, jako zdrowy dodatek do obiadu lub kolacji, albo samodzielny podwieczorek.

O ile warzywa są w diecie diabetyka bardzo pożądane, o tyle dużo ostrożniej należy podchodzić od owoców, bogatych w cukier prosty fruktozę. Zgodnie z zaleceniami osoba chorująca na cukrzycę może zjeść do 300 gram owoców dziennie, najlepiej podzielonych na 2-3 porcje. 

Diabetycy powinni ograniczyć ilość spożywanej soli do 5 g na dobę. A to oznacza, że praktycznie nie należy niczego dosalać, bo zalecaną ilość dostarczamy sobie wraz z gotowymi produktami – głównie pieczywem i wędlinami. Aby nie przesadzać z solą warto nauczyć się eksperymentować z ziołami, które choć nie zastąpią soli w 100 proc., pozwolą znacznie ją zredukować.

Pakiety Suplementacyjne :

Idąc z duchem czasu a właściwie wracając się do jego korzeni, mamy dla Państwa dodatkowo specjalną ofertę w formie pakietów ziołowo – suplementacyjnych.
W naszym Easy Fit Looker'owym menu ziołowo-suplementacyjnym znajdują się poniższe profile:

Profil redukcja tkanki tłuszczowej, który może zawierać takie suplementy jak:
- witaminy i minerały
- napój izotoniczny
- pre i probiotyki
- l-carnkityna
- spalacz tłuszczu
- ashwagandha
- pokrzywa
- odżywka białkowa

Profil zdrowie/regeneracja, który może zawierać takie suplementy jak:
- witaminy i minerały
- ashwagandha
- zma
- żeń szeń
- gotu kola
- sarsaparilla
- pro i prebiotyki
- kurkumina
- ostropest

Profil masa/siła, który może zawierać takie suplementy jak:
- witaminy i minerały
- kreatyna
- bcaa
- odżywka białkowa
- tribulus terestrris
- ashwagandha
- żeń szeń
- liście Damiana
- l-arginina i ornityna

Profil kondycja/wytrzymałość , który może zawierać takie suplementy jak:
- witaminy i minerały
- napój izotoniczny
- bcaa
- różaniec górski
- kofeina
- guarana
- beta alanina
- l-tyrosine
- l-carinytyna

Nasz trener i dietetyk z zamiłowaniem do ajurwedyjskiej medycyny naturalnej, dołożył wszelkich starań, żeby zestawy zawierały najlepiej dobrane i skomponowane składniki. Wszystkie nasze profile oparte są tylko na naturalnych produktach ziołowych z certyfikowanym źródłem pochodzenia, dbanie o jakość to motto naszej firmy, dlatego wszystkie zioła zostały dobrane starannie, żeby każdy profil działał ze zmaksymalizowaną siłą i skutecznością. Moc natury przekazana razem z cateringiem, teraz to możliwe tylko u nas.

Profile skierowane są dla osób dorosłych nie posiadających problemów zdrowotnych.

Wszystkie stosowane suplementy mają certyfikowane źródło pochodzenia.

Suplementy nie mogą zastępować pożywienia, mogą mieć działanie wspomagające, dlatego zdrowa i zbilansowana dieta to podstawa suplementacji.

do góry
Sklep jest w trybie podglądu
Pokaż pełną wersję strony
Sklep internetowy Shoper.pl